Thursday, October 27, 2005

تنویر

در مطلب قبــــــــــــــلی عرض کرده بودم که باید طبق همان دستوری که از مرتبطین با منبع وحی رسیدهعمل کنیــــــــم . هنوز هم بر همین اعتقاد پای می فشرم . علی رغم اینکه دوستی در نظری ، محترم ، فرموده بود که کاردین را بر جوان دین خواه ، سخت نکنــــیم که این نظر ، کاملا با نقطه نظرات ناچیز حقیر، در یک جهت است .منهم بر این عقیــــــــده ام که « الطرق الی الله بعدد انفاس الخلائق » و هر کس می تواند   از راه و روشخودش که با فرهنـــــــــــــــــــــگ و سنت و عقل و فکر و حتی مذهبش هماهنگی دارد با خدایش مانوس گردیده ، رابطه برقرار کند .اما آنچه در این میــــــــان ، از نظر نباید دور داشت ، حقیقت رعایت عین دستورات است ، مثالی میزنم : اگر کسی طالب روزی حلال باشد ، راههای زیــــــــــــــــــادی پیش روی اوست که بنا بمیل و خواستش ،از هر روش عاقلانه ای که بخواهد ، در جهت نیل بمنظورش پیش می رود . اما برای یافتــــــــــــــن گنجیخاص ، در محلی معین ، نمی توان میـــــل را در نیــــل دخیل نمود . باید بر طبق نقشه ای دقیق و عمل بموبموی آن به دفینه مورد نظر رسید .کما قال سیــــــــــــدنا و امامنا جعفر بن محمد الصادق ع :(ترجمه) بدانید اسماء الله بمنزله دفائنند و عدد بمنزله ذراع آن مســـــــــــــــاحت ، اگر ذراع کمتر فرانهی به دفین نرسی و اگر زیادت بگیری نیز نرسی بلدر گذری ۱. همچنیــــــــن گفته اند بزرگان که عدد حکم دندانه کلید را دارد که به زیاد و کم نمودن آن در وا نمی شود .یکی از مشایخ روایت می کرد که در سوره مبارکه یس اسمی هست که برطرف می شود بسبــــــــــــبآن کوری مادر زاد . اورا گفتند که اگر کسی تمامی سوره را بخوانـــــد ، نفعی از این مقوله باو می رسد ،جواب داد : هرگاه حکیم دوائی را برای مرضی مقرر گردانــــــــــــــــــــــد و آن دوا در دکان عطاری باشد ، از خوردن همه ادویه دکان ، آیا نفعی باو خواهد رسید ؟.روایت دیگر : ثقه الاسلام کلینی در کتاب دعاء اصول کافی روایت نموده باسنـــــــــادش : عن العلاء بن کامل قال سمعت ابا عبــــــــــــــــــــــــد الله ع یقول :« وذکر ربک فی نفسک تضرعا و خیفه و دون الجهر من القول » عندالمساء:لااله الاالله وحده لا شریـــــــــــــــــــــــــــــک له ، له الملک و له الحمد ، یحیی و یمیت و یمیت و یحیی و هو علی کل شی قدیــــــــــــــــــــــــــــــــــر .قال : قلت : بیده الخیر قال : انه بیــــــــــــــــده الخیر ولکن قل کما اقول لک عشر مرات و اعوذ بالله السمیع العلیم حین تطلع الشمس وحین تغرب عشر مرات .در این حدیث ملاحظه می کنیــــــــــــــــــــــــد که علاء خواست بیده الخیر را زیاده کند ، یا ازروی استفهام گفت بیده الخیر اضافه گردد ؟ امام فرمود که البته خیــــــــــــــــــــــــــــــر در دست اوست ولکن همانطور که من بتو گفته ام بگو .روایت دیگر شیخ اجل صدوق در اکمال الدین به اسنــــــــــــــــــــــــــادش روایت نمود :(ترجمه) عبد الله بن سنـــــــــــــــــــــــــــــــــــان گفت امام صادق ع فرمود :بزودی شبهه ای بشما می رسد ، پس بدون پرچم و نشانه ای که راهنمائی کند و بدون پیشوائی که هدایت نماید ، می مانیـــــــــــــــــــــــــــد . از آن شبهه رهائی نمی یابد مگر کسی که دعای غریق بخواند . گفتم دعای غریق چگونـــــــــــــــــــــه است فرمود :می گوئی یا الله یا رحمن یا رحیم ، یا مقلب القلوب ثبت قلبی علی دینــــــــــــــــــــــــــــــــک . من گفتم یا مقلب القلوب و الابصار ، امام فرمود : البته خدای عز و جل مقلب القلوب و الابصــــــــــــــــــــــــــار است ولکن چنانچه می گویم بـــــــــــــــــــــــــــگو ، یا مقلب القلوب ثبت قلبی علی دینک .در این حدیث شریف نیز عبـــــــــــــــدالله خواست والابصار را اضافه نماید ، امام اجازه نفرمود ، فتبصر .اینها مشتی از خروار بود در تصدیق دقت در اجرای موبموی دستــــــــــــــــــــــورات ماثوره که به بیان آمد .ناگفته نماناد که هنوز برآن اعتقادم که الطرق الی الله بعدد انفاس الخلائق .این واقعا چه رسمی است که در پیش گرفته ایم . در وقت انـــــــــــــــــــــــــــــکار همه یک حقیقت را منکر می شویم و زمان تصدیق کلیت یک موضوع را مصـــــــــــــــــــــــــــــــــدق می گردیم . زمانی که از سخن منکران دین متاثریم همه دین ، حتی کلیات درستـــــــــــــــش را نیز ، بزیر تیغ شک و تردید و حتی تنکیر می بریم و گاه تاثیر از سخن دوستان حتی نادان دیـــــــــــن ، خرافات و اضافاتش را نیز مومن میشویـم .خدایا تو ، قدرت تشخیص حق از باطل ، سره از ناسره ، درست از غلط را بما بیــــــــــــــــاموز که حقیقت قرآن یا همان فرقان است و سخت بآن نیاز مندیم. آمین یا رب العالمین .۱ ـ روایات ، منقول از مقدمه کتاب شریف مفتاح الفلاح شیخ بهائی ره ، بفلم علامه حسن زاده آملی